Wij zijn al wat ouder…

een Oosters Bruidspaar

Bij een huwelijksvoltrekking denk je onwillekeurig aan twee jonge mensen, bij voorkeur een vrouw en een man, die gekleed in de mooiste smetteloos witte jurk en het mooiste grijze of donkerblauwe kostuum de dag van hun leven gaan meemaken. Je denkt dan (meestal) niet aan twee mannen of twee vrouwen of aan een Oosters bruidspaar dat trouwt in stemmig paars-blauw. Je denkt ook niet meteen aan een ouder echtpaar.

Bij de voorbereiding van de trouwreportages heb ik veelal te maken met jonge heterosexuele mensen die zonder probleem als rolmodellen kunnen optreden. Leuke, lieve, gezellige jonge mensen die samen een gezin willen stichten en dat beginnen met een stevig commitment aan elkaar. “Wil je met me trouwen?” of “Wil je voor altijd de mijne zijn?” is dan de vraag die het begin inluidt. Het zou eigenlijk “Mag ik met jou trouwen?” of “Mag ik voor altijd de jouwe zijn?” moeten zijn, maar zo zit onze cultuur niet in elkaar.

Na een bevestigend antwoord gaat de aanstaande bruid naarstig op zoek naar alles wat met de trouwdag te maken heeft. Locatie, taart, uitnodigingen, wensenlijstjes, gastenlijstjes en… de jurk… Natuurlijk de jurk… Het hele internet wordt dagelijks afgestruind naar de meest exotisch trouwjurken. De bruid zit daar al jaren over te peinzen en ze weet al precies wat ze wil. Die jurk moet en zal er komen.

Voor zo’n belangrijke dag zoek je natuurlijk ook een goede fotograaf en die komt dan kennismaken en uitleggen wat voor foto’s hij maakt en wat voor fotoboeken je kunt aanschaffen en hoeveel dat allemaal kost en zo. Ik ben niet veel anders, hoor. Voordat ik een reactie geef op een offerteaanvraag dring ik altijd eerst aan op een kennismakingsgesprek. Zo kunnen bruidspaar en fotograaf beoordelen of de benodigde emotionele “click” aanwezig is om samen tot een mooie reportage te komen.

Ik had onlangs een aanstaande bruidegom aan de telefoon en ik legde hem uit dat ik graag even vrijblijvend wil komen kennismaken. Dat vond hij een prima idee, maar hij moest me wel even waarschuwen. “Ons huwelijk is geen standaard huwelijk, meneer, wij zijn namelijk al wat ouder. Wij zijn beiden 60-plussers.”

“Meneer, ik heb onlangs ook een ander bruidspaar mogen fotograferen waarbij bruid en bruidegom ‘al wat ouder’ waren. Het komt wel vaker voor.” Daarna legde ik hem uit dat ik over een jaartje ook tot de categorie der 60-plussers behoor. Ik kon door de telefoon voelen hoe de man ontspande en opgelucht was.

Ik geniet er van als mensen hun liefde voor elkaar als basis voor hun huwelijk hebben. Bij huwelijken die afwijken van ons standaard vooringenomen rolmodel komt dat wellicht wat vaker voor dan bij de “standaard huwelijken”, maar ik kan bij paren van elke willekeurige leeftijd even zo oprecht genieten van de blikken die ze elkaar tijdens deze zo belangrijke dag regelmatig toewerpen.

Ik ben een onvervalste romanticus. En ik ben ook al wat ouder… 😉

PS: Voordat er een misverstand ontstaat: Het paar op de tweede foto is ook ‘al wat ouder’, zoals je kunt zien, maar ze zijn nog geen 60-plussers. Ze zijn wel hevig verliefd. En daar gaat het toch om?

One thought on “Wij zijn al wat ouder…”

Leave A Comment